[APH Fan Fiction]US/UK My Ecstasy - Prologue

posted on 30 Aug 2009 21:34 by anonymouslycat in FanFiction

WARNING: เนื้อหาในเอนทรี่นี้มีความเกี่ย;ข้องกับการ์ตูนเรื่อง Axis Power Hetalia ซึ่งจำลองตัวละครมาจากประเทศต่างๆ แต่ไม่ได้กล่าวถึงผู้คนหรือเหตุการณ์ในโลกความเป็นจริง ซึ่งบางท่านอ่อนไหวในเนื้อหา จึงจำต้องนั่งเทียนเขียนคำเตือนมาไว้ ณ ที่นี้ ว่าหากรับไม่ได้ จง ปิด ขอบพระคุณ แกร๊ย

WARNING2: เนื้อหาในเอนทรี่นี้เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรียกว่าYAOIหรือชาย รัก ชาย จขบมิต้องการให้มีเกรียนเข้ามาคอมเมนท์อะไรก็ตามที่เป็นการตำหนิ ติเตียน ด่า YAOI หรือบางทีแค่ใส่ไอคอนโดยไม่พิมพ์อะไร ชื่อก็ไม่ทิ้งไว้ หากต้องการคอมเมนท์นิยายในแง่ของพล็อตหรือการใช้ภาษาจขบไม่ว่า แต่กรุณาอย่าตำหนิเรื่องที่มันเป็นYAOI เช่นนั้นแล้วผู้ใดก็ตามที่1. รับไม่ได้ 2.ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ไม่เข้าใจ กรุณาปิดบล็อคนี้ ไม่ต้องคึอมเมนต์อะไรทั้งนั้น ถือเสียว่าหลงเข้ามา ปิด ไป เถอะ

มาแปะฟิคเฉยๆค่ะ

 

อ่า... แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวกับที่รวมเล่มขายแล้วค่ะ- -' ปั่นไปเพื่อโปรเจกต์ร่วมงานกะเจ้แพนด้าบ้า...

 (เรียกว่าปั่นเสร็จร้อนๆ แก้ๆๆ ยัดภาพประกอบ แล้ววางขายเลย ไม่ทันได้มาแปะบล็อคค่ะ)

จึงโดนคนวาดไล่ให้เอามาลงบล็อค=A=" แต่จะลงในexteenแค่ตอน 1 2 และ 3 นะคะ 4 กับ 5 คงลงในที่นี้ไม่ได้ .... เพราะมัน... เอิ่ม.... R18

อ่านไปแบบสบายๆไม่ต้องคิดอะไรแล้วกันค่ะ เพิ่งแต่งแฟนฟิคเฮตตาเลียเรื่องแรก หากไม่ดีอะไรก็ขอโทษไว้ ณ ที่นี้ = ="""

 

ออ จะบอกว่าปกติไม่ได้ลงฟิคในexteen(นานๆทีลงสักเรื่อง) เลยก๊อบมาจากเวิร์ดแปะซะงัน หากบางทีบรรทัดมันเรียงเพี้ยนๆไปมั่งทำให้อ่านยากก็ขออภัย จนปัญญาแก้ค่ะTwT ปกติพิมพ์บ่นอย่างเดียวนะ รู้แต่วิธรีกันเบี้ยวคือแปะรูป ฮือ

 

My Ecstasy

(Hetalia Axis Powers Fan Fiction #1)First Published August 2009 by Anonymouslycat 

Pairing: US/UK

Story: Anonymouslycat

Illustrator: pandabaka

Graphic: Anonymouslycat 

Production: Anonymouslycat

E-mail: ptntgroup@gmail.comWebsite: anonymouslycat.exteen.com, pandabun.exteen.com  

Rating: R-18

Disclaimer: ตัวละครทั้งหมดเป็นของอาจารย์ Hidekaz Himaruya ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับผู้แต่งแต่อย่างใด(ยืมเขามาใช้ว่างั้น)Warning: แฟนฟิคชั่นเล่มนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ซึ่งตัวละครของอาจารย์ได้ต้นแบบมาจากประเทศต่างๆ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์ใดๆในโลกความเป็นจริง หนังสืออาจมีเนื้อหาไม่เหมาะสมสำหรับผู้ที่อ่อนไหวในเรื่องนี้

Prelude- Rhythm of the Rain

 

ไม่เคยนึกชอบเสียงของหยดน้ำ ที่กระหน่ำลงพื้น...วันที่จากกัน ก็ได้ยินเสียงนั้น สาดเทจนเปียกปอนทั้งร่าง...เป็นสายฝนใช่ไหม ที่พรากนาย ไปจากฉัน... อัลเฟรด

            เป็นวันที่พูดไม่ได้เต็มปากว่าสดใส ฟ้าเบื้องบนเป็นสีฟ้าอมเทาครึ้ม ลมโบกพัดแรงราวว่าฝนพร้อมจะสาดทุกเมื่อ ร่างหนึ่งยืนอยู่บนเนินสูง ใต้ไม้ใหญ่ตั้งตระหง่าน ดวงตาจับจ้องแต่สวนดอกไม้เบื้องหน้า

            อัลเฟรด! อัลเฟรด!! ไปไหนของเขานะ... ชายหนุ่มร่างค่อนข้างบางกวาดดวงตาสีเขียวไปรอบบริเวณ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเพราะความกังวลใจ... อัลเฟรด น้องชายของเขา หายตัวไปหลายชั่วโมง ป่านนี้ยังไม่กลับ ให้ตายเถอะ ไม่น่าพาเจ้าเด็กจอมซนมาเที่ยวข้างนอกเลย

            แม้จะเป็นวันหยุด แต่เสื้อผ้าที่ชายหนุ่มเลือกสวมใส่ก็ยังคงดูเป็นทางการ บ่งบอกนิสัยรักความเป็นระเบียบ มือหุ้มถุงมือขาวยกขึ้นป้องปาก ตะโกนเรียกชื่อน้องชายอย่างเอาเป็นเอาตาย

            ดวงตาคู่โตยังคงกวาดทั่วทุ่งดอกป๊อบปี้สีแดง ทั้งที่เป็นฤดูร้อนอันสดใส แต่ท้องฟ้าก็ตั้งเค้ามืดครึ้มอยู่รำไร นั่นยิ่งทำให้เป็นห่วงอัลเฟรดขึ้นอีก แต่ก็แทบถอนใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวจากที่ไกลๆ ขาก้าวยาวไปเบื้องหน้าฝ่าทุ่งดอกไม้อย่างรีบเร่ง ไม่สนใจว่าเสื้อผ้าราคาแพงจะเปื้อนดิน สุดท้ายก็พบสิ่งที่ตามหา ร่างเล็กป้อมหันมองพลางส่งยิ้มให้

            อาเธอร์ ผมเก็บดอกไม้มาฝากคุณด้วยล่ะฮะ ตอนแรกว่าจะดุเสียให้เข็ด แต่แค่เห็นรอยยิ้มกว้างแบบไร้เดียงสาก็ต่อว่าไม่ลง... เป็นแบบนี้เสียทุกที นี่เขาเลี้ยงเด็กแบบตามใจเกินไปหรือเปล่า ยิ่งช่วงนี้ต้องไปกลับระหว่างอเมริกากับอังกฤษบ่อยมากเพราะเป็นห่วงอัลเฟรดจนเกินไป            ขอบใจนะ... แต่วันหลังอย่าหายไปโดยไม่บอกฉันก่อนรู้ไหม คิ้วที่ขมวดจนแทบชิดคลายออกจากกันแล้ว เขาก้มลงไปอุ้มร่างเล็กขึ้น ก่อนจะคลี่ยิ้มตอบ กลับบ้านดีกว่านะ อัลเฟรด

            “อื้อ” ตั้งแต่ที่เด็กคนนี้เข้ามา ชีวิตที่เคยเหงาก็ไม่เหงาอีกต่อไป

            อยากจะอยู่แบบนี้ตลอดไป... เขาคิดเช่นนั้นและภาวนาให้เป็นเช่นนั้น

            นี่ อาเธอร์ เสียงเรียกไม่ได้ทำให้ขาทั้งสองชะลอความเร็ว หากไม่รีบคงต้องวิ่งตากฝนกลับบ้านแน่

            หืม?” แต่แม้กำลังรีบก็ส่งเสียงรับในลำคอเป็นเชิงรับรู้

            หากโตขึ้นผมจะเป็นฮีโร่ล่ะฮะ ประโยคนั้นทำให้ผู้ฟังงุนงงอยู่ไม่น้อย ในใจนึกโทษไอ้บ้าไวน์ฟรานซิสฐานเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาใส่หัวเด็กของเขา ก็เพราะการปฏิวัติของหมอนั่นทำให้ทั้งยุโรปวุ่นวายไปหมด

            อ่า... นึกยังไงถึงอยากเป็นฮีโร่ล่ะอัลฟ์ การคิดคำตอบขณะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไม่ใช่เรื่องง่าย จึงถามๆอะไรก็ตามที่พอจะนึกออกไปก่อน

            ไม่ได้อยากเป็น แต่จะเป็นต่างหากฮะเด็กน้อยในอ้อมแขนแก้คำ ทำให้ได้แต่ฉีกยิ้มรับแห้งๆ

            จ้า จ้า นั่นล่ะ ไปฟังใครเขาพูดอะไรมาอีกล่ะสินึกหมายหัวไอ้ฝรั่งเศสเรียบร้อย กว่าเขาจะแย่งสิทธิ์เลี้ยงดูกับหมอนั่นมาได้ก็แทบตาย อย่างไรก็ไม่คิดจะยกเด็กคนนี้ให้แน่

            ไม่ได้ฟังใครมาซะหน่อย ผมแค่อยากแข็งแกร่งต่างหาก พูดถึงประโยคนั้นหยดน้ำก็เริ่มร่วงลงมาจากฟ้า แต่ยังไม่มากพอเปียกปอนทั้งตัว ชายหนุ่มพยายามใช้ร่างกายบังอัลเฟรดเอาไว้ด้วยกลัวเด็กชายจะป่วย

            อืม มาถึงตรงนี้ไม่ได้ตั้งใจฟังเท่าไร มือข้างหนึ่งพยายามเปิดประตูรั้วเพื่อเข้าไปในบริเวณบ้านหลังเล็กทำจากไม้ที่เขาสร้างให้เด็กคนนี้อาศัยในอเมริกา

            ผมน่ะ จะเป็นฮีโร่ จะเก่งที่สุดในโลก แล้วจะปกป้องอาเธอร์ พูดไปพลางแขนสองข้างโอบรอบลำคอของร่างซึ่งสูงกว่าแน่นขึ้น แล้วผมก็จะรับอาเธอร์เป็นเจ้าสาวด้วย

            จบประโยคจังหวะเดียวกับที่ชายหนุ่มเปิดประตูบ้าน ริมฝีปากอิ่มพยายามกลั้นเสียงหัวเราะด้วยความขบขันอย่างเต็มความสามารถ ปกป้องเขางั้นหรือ? จินตนาการช่างล้ำเลิศจริงๆ แล้วไอ้เรื่องเจ้าสาวอีก ไปฟังมาจากไหนเนี่ย

            ผิดแล้วอัลเฟรด เจ้าสาวน่ะต้องเป็นผู้หญิงต่างหาก